Perşembe , Mart 21 2019
Sanat ve Edebiyat hakkında aradığınız her şey burada...

  • 1
  • 155
  • 156
  • 157
  • 158
  • 159
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4247157  gönderen kolinmolin
 14.03.2019 - 20:10:07
Sözümü tutuyorum;

Marifet gönül almakta
Ümitgâh Rab kapısında
Rahlesi her daim yanında
İfâ ettim bu şiiri
Dirhem kadar edebiyatımla :)

(Hayatımda ilk defa şiir yazdım olduğu kadarıyla artık :) )
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4247201  gönderen Murid
 14.03.2019 - 20:51:43
kolinmolin yazdı:
14.03.2019 - 20:10:07
Sözümü tutuyorum;

Marifet gönül almakta
Ümitgâh Rab kapısında
Rahlesi her daim yanında
İfâ ettim bu şiiri
Dirhem kadar edebiyatımla :)

(Hayatımda ilk defa şiir yazdım olduğu kadarıyla artık :) )
Teşekkür ederim hocam :)
Elinize sağlık güzel olmuş :)
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4247210  gönderen kolinmolin
 14.03.2019 - 21:06:30
Murid yazdı:
14.03.2019 - 20:51:43
kolinmolin yazdı:
14.03.2019 - 20:10:07
Sözümü tutuyorum;

Marifet gönül almakta
Ümitgâh Rab kapısında
Rahlesi her daim yanında
İfâ ettim bu şiiri
Dirhem kadar edebiyatımla :)

(Hayatımda ilk defa şiir yazdım olduğu kadarıyla artık :) )
Teşekkür ederim hocam :)
Elinize sağlık güzel olmuş :)
Rica ederim :)
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4247349  gönderen kolinmolin
 15.03.2019 - 01:49:33
"Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,
bütün iş Tahirle Zühre olabilmekte
yani yürekte.

Meselâ bir barikatta dövüşerek
meselâ kuzey kutbunu keşfe giderken
meselâ denerken damarlarında bir serumu
ölmek ayıp olur mu?

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

Seversin dünyayı doludizgin
ama o bunun farkında değildir
ayrılmak istemezsin dünyadan
ama o senden ayrılacak
yani sen elmayı seviyorsun diye
elmanın da seni sevmesi şart mı?
Yani Tahiri Zühre sevmeseydi artık
yahut hiç sevmeseydi
Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da
hattâ sevda yüzünden ölmek de ayıp değil."
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4247353  gönderen drbugsbunny
 15.03.2019 - 02:06:33
‘Daha dokunmadan kurudu irem
çöllere bir türlü yağamıyorum
yeni bir koşunun başlangıcında
biraz deprem sonrası
biraz şehir hülyası
bir kalp yangınından geriye kalan
siyah gözlerine beni de götür

artık bu yerlere sığamıyorum.
Pembe uçurtmalar yolladığından beri
sarardı tiryaki menekşeleri
sonbaharın tozlu kafeslerinde
sevgi turnaları yakalıyorum
turnalar gidiyor; ben kalıyorum

avareyim,asudeyim,yorgunum
bilmiyorum neden sana vurgunum
Erzurum garında banklar üstünde
uyku tutmuyor karanlıkları
yitik düşlerimi kovalıyorum
gölgeler gidiyor; ben kalıyorum.

Binbir türlü kokuyorsa yaylalar
siyah gözlerine beni de götür

baharın koynundan koparıp sana
ipek bir mendile sardığım yüreğimle
şehzade gülleri gönderiyorum
umutlar kalıyor; ben gidiyorum.

Bütün yelkenlileri,deniz fenerlerini
kaptanları sorgulayan
yanından geçen küheylanların
korku tufanına yakalandığı
siyah gözlerine beni de götür

güneş ülkesinden gelen yiğitler
benzeri olmayan bir dünya kursun
cellat,ayrılığın boynunu vursun.

Usul usul intizarı çürüten
bu hercai diken,bu çılgın arzu
sürüklüyor imkansız muştuların
eşiğine gönül vadilerini
bir ağaçtan düşen yapraklar gibi
düşüyorum tanyerine
ya topla yaralı kırlangıçları
ya da bu vefasız şarkıyı bitir
özgürlüğe giden tutsaklar gibi
siyah gözlerine beni de götür.’
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4247441  gönderen dolaylamo
 15.03.2019 - 12:03:25
Bir Kasım sabahıydı güzün
Dört yanı sarmışken hüzün
Gün gibi doğdu gül yüzün
Gelip ruhumun, prangasını çözün

İlahi kelimetullah gibiydi sözün
Hak nuru gibi parlardı özün
Yaktı nar-ı hicran közün
Bana senden miras hüzün

Sararan yapraklar yeşile döndü
Solan her çiçek sen gelince güldü
Bütün dallar seni görünce meyve sürdü
Hazan mevsiminde her yer bahara bürüdü

Ya ben ya ben beni bırakıp Hakk,'a yürüdü
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4248022  gönderen kolinmolin
 16.03.2019 - 20:50:54
Sen yarımın qasidisen
Eyleş sene çay demişem

Xeyalını gönderibdir
Bes ki men axvay demişem

Ax geceler yatmamışam
Men sene laylay demişem

Sen yatalı men gözume
Ulduzları say demişem

Her kes sene ulduz deye
Özüm sene ay demışem

Senden sora heyate men
Şirindise zay demişem
---
Şehriyar
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4248039  gönderen bu son olsun
 16.03.2019 - 21:09:41
Üstüste, altaltalar,
Bende gökler ve yollar.

Gökler, kat kat mavilik.
Yollar, kol kol servilik.

Yollar nereye gider,
Ve ne düşünür gökler?

Göklerin bir sırrı var,
Onu arıyor yollar.

Gökler suda titriyor,
Yollar suda bitiyor.

Göklerin yüzü yerde,
Yollarınki göklerde.

Bu yollarda izimiz,
Bu göklerde gizlimiz.

Yollar, beni vardırın!
Gökler, tutup kaldırın!

Necip Fazıl Kısakürek
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4248044  gönderen RafaNada
 16.03.2019 - 21:17:43
...
Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vaktiniz olmadı.

Behçet Necatigil
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4248117  gönderen bu son olsun
 16.03.2019 - 23:48:48
I.Önünü alamıyorum bu kör gidişlerin yollarda
Herkes bir yere gidiyor önünü alamıyorum
Çaresiz direniyorum bu dönüm noktalarında kimse
elini uzatmıyor
Bir gürültülü yaşamağa gidiyor dünya boşalan
bir deniz gibi
Bu sesler ormanında kaybolan bir çağ bu.
Nereye gitsem hep apartmanlar çıkıyor önüme
Alıp başımı duvarlara çarpıyor bu yollar
Gidip gelmelerim bu dar sokaklarda
İnsanların koşup dolduğu bu dar yapılarda
Bir kısır döngüye girmek için bütün çabalar
Biz bunun için mi geldik.
.
.
.

IV.
Şu dar odanın katı yalnızlığında
Ve her şeyin çıplaklığında
Durup bir pencereyi deniyorum
Gizliliğin dışına çıkıyorum
Araçların
İnsanların
Şehrin ve meydanların ve kalabalığın ve herşeyin
İçimde yalnız ve yapraksız
Bir kavak ağacı büyüyor - Çıplak ve göğe doğru -
Ama küskün ama yalnız ama yapraksız ve uzun
Bir ağlama duvarı bu.
Yatak ve yorganın kuru yalnızlığında
Ve aklın dar yalnızlığında
Şehrin ve herşeyin
Ve kalabalığın yorgunluğunda
Saçların ve parmakların
Ve gözlerin ve gecenin bu bulanık çağında
Ve aynaların sığ görünümünde
Bunalıyorum.

V.
Susmanın kalesine sığınıyorum
Önümde karanlıktan duvarlar
Sırtımda insan yüklü bir gök var.

Erdem Beyazıt
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4248125  gönderen Murid
 16.03.2019 - 23:59:35
Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince,
Günler şu heyûlâyı da, er geç silecektir.
Rahmetle anılmak… Ebediyet budur, amma,
Sessiz yaşadım. Kim ? Beni nereden bilecektir?
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4248265  gönderen dolaylamo
 17.03.2019 - 02:51:52
Seni görmezden evvel bir hiçmişim
Elinden aşk değil ecel şerbeti içmişim
Şu dünyadan ben çoktan geçmişim
Senden başka ne tarihim var ne geçmişim

Şu ömrümü ben yoluna sermişim
Gül diyerek dikenleri dermişim
Her kelamı bırakıp, hep adın dermişim
Şu gönlümü benden alıp sana vermişim

Ne vuslata ne huzura ermişim
Kendimi her mecliste yermişim
Aş değil acı ile aşk yermişim
Ben şu aşktan gayri bir akılsız sermişim
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4248268  gönderen kolinmolin
 17.03.2019 - 05:50:36
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan
Azrail’in kastı canadır, inan.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan

Seherde uyanırlar cümle kuşlar
Dill-u dillerince tesbihe başlar
Tevhid eyler dağlar taşlar ağaçlar
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan

Semâvâtın kapuların açarlar.
Mü’minlere rahmet suyun saçarlar…
Seherde kalkana hülle biçerler.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan

Bu dünya fanidir sakın aldanma.
Mağrur olup tac-u tahta dayanma.
Yedi iklim benim deyu güvenme.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan

Benim, Murad kulun, suçumu affet.
Suçum bağışlayub günahım ref’ et.
Rasûl’ün sancağı dibinde haşret.
Uyan ey gözlerim gafletten uyan!
Uyan uykusu çok gözlerim uyan

Muradî
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4248271  gönderen kolinmolin
 17.03.2019 - 06:18:53
"Bir an kayboldun gibi! yaşadım kıyameti
Yoruldun ama buldun ey kalbim emaneti

Yeniden su yürüdü dalıma yaprağıma
Bir bakışın can verdi kurumuş toprağıma

Çiçeğe durdu kalbim içtim parmaklarından
Göz çeşmem suya erdi sevda kaynaklarından

Bir aydınlık denizin sonsuz derinliğinde
Yüzüyorum gözünün yeşil serinliğinde

Bir ışık bir kelebek biraz çiçek biraz kuş
Yeni bir ülke yüzün ellerimde kaybolmuş

Soluğum bir kuş gibi uçuyor ellerine
Kapılıp gidiyorum saçının sellerine

Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar
Bir gülüşün içimde binlerce lamba yakar"
Kullanıcı avatarı

Re: Bir Şiir..

 #4248441  gönderen Gece lambası
 17.03.2019 - 18:22:29
I

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında; 
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
Yolumun karanlığa saplanan noktasında,
Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık; 
Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.
İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık; 
Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.

İçimde damla damla bir korku birikiyor; 
Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...
Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor; 
Gözüne mil çekilmiş bir âmâ gibi evler.

Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi; 
Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.
Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi; 
Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta; 
Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum! 
Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta; 
Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin; 
İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.
Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin; 
Yolumun zafer tâkı, gölgeden taş kemerler.

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim; 
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları! 
Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim; 
Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya; 
Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.
Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir uykuya,
Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi...



II

Başını bir gayeye satmış bir kahraman gibi,
Etinle, kemiğinle, sokakların malısın! 
Kurulup şiltesine bir tahtaravan gibi,
Sonsuz mesafelerin üstünden aşmalısın!

Fahişe yataklardan kaçtığın günden beri,
Erimiş ruhlarınız bir derdin potasında.
Senin gölgeni içmiş, onun gözbebekleri; 
Onun taşı erimiş, senin kafatasında.

İkinizin de ne eş, ne arkadaşınız var; 
Sükût gibi münzevî, çığlık gibi hürsünüz.
Dünyada taşınacak bir kuru başınız var; 
Onu da, hangi diyar olsa götürürsünüz.

Yağız atlı süvari, koştur, atını, koştur! 
Sonunda kabre çıkar bu yolun kıvrımları.
Ne kaldırımlar kadar seni anlayan olur...
Ne senin anladığın kadar, kaldırımları...
  • 1
  • 155
  • 156
  • 157
  • 158
  • 159