Salı , Mayıs 26 2020
Karşılaştığımız her tür Mesleki Sorunlarımız burada anlatıp tartışabiliriz.

gün geçtikçe nefret ediyorum

 #1049119  gönderen terrific
 31.10.2010 - 12:27:08
5 yaşından beri doktor olmak istedim ben. girdim tıp fakültesine. ilk 2 yıl her sınavdan önce ağladım. 3. yıl bıraktım gitti. 4 ve 5te her sabah adrenalin deşarjı yaşadım. internlükten bahsetmek bile istemiyorum. şimdi geldi çattı çalışma hayatı. önümde tus var, mecburi var. ee? ben hiçbişey öğrenmemişim. kadın doğum istiyodum, sonra dahiliye oldu, şu an radyoloji. en az girişimsel ne varsa, hangisinde hastayla en az temas ediliyorsa onu istiyorum artık. sorumluluk istemiyorum. yakında halk sağlığı isterim diye korkuyorum. tıp eğitimi inanılmaz derecede kötü bence. ha ben çok çalıştım da olmadı mı? hayır çalışmadım kabul ediyorum. ben çalışmadım ama bu tıp eğitiminin kötü olduğu gerçeğini değiştirir mi? hayır. kaç ders birinci basamağa yönelikti? kaç hoca öğrencinin öğrenip öğrenmediğini umursadı? Kaç asistan interne öğrenci gözüyle baktı? Bunların hepsi zamanında benim durumumda değil miydi? Bu kadar çabuk mu unutuluyor sıkıntılar? Mecburi hizmete başlicam. Geceleri gözüme uyku girmiyor. Sağlık ocağına atandım. Aile hekimliğine geçilecek şimdi. Ya beni acile verirlerse? Ben nasıl order vericem? Nasıl entübasyon yapıcam? Defibrilasyon ne ki? Hastayı neye güvenerek taburcu edicem? Konsültasyon istesem gelir mi? Konsültasyon istenecek biri var mı? Acaba şu ilacın ticari adı ne? Hangisi daha ucuz? Dur bi vademecuma bakayım. ee 15 tane var bu ilaçtan? ama olsun ben en ucuzunu bulmalıyım. kyk'ya da 15000 lira borcum var. neyse hadi hayırlısı.... tus diye bişey vardı noldu ya?
dün gece saat 4te yatağa uzandım, gözlerimi kapattım ve bütün bunların rüya olmasını diledim. uyandığımda öss tercihlerimi yaptığım güne geri dönmüş olmayı diledim. Ama olmadı...
Kullanıcı avatarı

Re: gün geçtikçe nefret ediyorum

 #1049133  gönderen cefrin
 31.10.2010 - 12:43:24
of çok kötü olmuş bende şu an lise 3 teyim biyolog olmak istiyorum yazdıklarınızı okuyunca ilerde bende böyle olabilir miyim diye düşündüm çok feci :(
geçmiş olsun terrific
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009
Kullanıcı avatarı

Re:

 #1049142  gönderen hengirmen
 31.10.2010 - 12:57:16
ben de snnle aynı korkuyu yaşadığımdan istifa edip geri geldim ve tus çalışmaya karar verdim. Ama kalan arkadaşlarım oldu ve hepsi bir şekilde işleri yürüttü yeter ki biraz zmn geçir gözlemle. gideceğin yerdeki diğer çalışanlar da doktor olmasalar bile sana yardımları dokunuyo sonuçta onlar da ne zamandır orada.. sanma ki bzm okul çok yoğun acil eğitimi verdi hatta pediatri acil neredeyse hiç görmedik sayılır ama gidince eğer biraz sabredersen her şeyi öğreniyorsun kendine güven

Re:

 #1049152  gönderen terrific
 31.10.2010 - 13:03:44
Ankara'nın göbeğinde acilde 2 ay internlükten sonra ben acillerin çok zor olduğunu düşünüyorum. 15. aramada hala açılmayan genel cerrahi telefonları, sabah istenip akşam gelen beyin cerahisi konsültasyonları, bilmemne rotasyonları olmayan çömez radyoloji asistanları, nörolojide nöbet tutan psikiyatri asistanları, yerlerinde yeller esen acil uzmanları, 2 tane gariban acil asistanı, ankaranın göbeğinde gözlem dahil toplam 20 acil yatağı olan koskoca hastane, idrar sondası takarken alternatif lubrikasyon önerileri, olmayan steril idrar kapları, geç çıkan sonuçlar, 3 aydır acil yoğun bakımda yatan hastalar, acil gözlemde 2 hafta süren febril nötropeni tedavisi, hasta yakınları, hasta yakınları, hasta yakınları, ve aklıma gelmeyen niceleri...

Re:

 #1049156  gönderen terrific
 31.10.2010 - 13:05:29
ben nefret ettim bi kere. beni vazgeçirmeye çalışmayın :)

 #1049162  gönderen tebrikler
 31.10.2010 - 13:15:39
terrific çok karamsarsın be dostum.neyse biz de aynı korkuları yaşamıştık.(mecburimde sağlık ocağında pretisyenlik yaptım,acil asistanlığı yaptım)ama inan 1 ay sonra bunların hiç de korkulacak şeyler olmadığını göreceksin.acii de gözünde bu kadar büyütme.sağlık ocağında veya acilde çalışacaksan buralara en sık gelen hastalıklara ve ayırıcı tanılarına bak ve öğren.bunların dışında vaka gelirse elinin altında notların veya internetin olsun oralaradan destek al.eğer ki yine de yeterli destek alamazsan hastanı üst sağlık kurumuna sevk et.

 #1049165  gönderen tebrikler
 31.10.2010 - 13:18:46
kaynak olarak
dr tus un reçete 2010 nunu
reçete kitabı
ve mutlaka ilkbirkaç gün refakatli çalış
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009

Re:

 #1049168  gönderen terrific
 31.10.2010 - 13:21:48
hayır hacettepe değil. geriye pek seçenek kalmadı zaten di mi :)
Kullanıcı avatarı

Re:

 #1049197  gönderen merih
 31.10.2010 - 13:38:17
farklı bi başlık aaçamadığımdan buraya eklemek istedim


6 yıl tıp fakültesinde okudum, bu sürede sadece 2 -3 bayramı anne babam ile geçirebildim, gerisinde ya ders çalıştım ya intörn nöbeti tuttum. TUS u ilk girişimde kazandım dile kolay 5 sene bir tıp fak. asistanlık yaptım, evimin köşesinde ki fırın 50 kuruşluk ekmeği dilenciye bedava vermezken ben günlerce çocuklarımdan uzak ücretsiz gün aşırı nöbet tuttum.



Asistanlığımda kazandığım para ile ancak geçimimi sağlayabildim. 32 yaşımda üroloji uzmanı olduğumda bir dikili ağacım yoktu. Devlet Hizmet Yükümlüsü olarak atandığımda hayat benim için yeni başlamıştı, eşim özel sektörde çalıştığı için ben tek gittim (eş durumu olmazmış ben stratejik personelmişim), zaten atamamın yapıldığı yere ailesini götüren hiç kimsede yoktu.



Burada yaşayanlar bile gitmenin fırsatını ararken ben onlara doktorluk yapmaya gelmiştim. Ne olsa mecburi hizmetimi bitirir sonra kuraya girer daha yaşanabilir bir yere giderdim! Yinede o kadar güçlü bir enerji ile göreve başladım ki çalıştığım hastanede o vakte kadar yapılmamış ameliyatları yaptım, nefrektomiler, pyeloplastiler, endoskopik cerrahiler…vs, çocuğumu sünnet edermisin? diyen bir kişiyi geri çevirmedim, poliklinikte her gün 30-40 hasta baktım (perifer bir ilde zaten kaç üroloji hastası olur).



Aradan geçen ilk 3 ayda hastanede en az döner sermaye alan doktorlar arasında ben vardım çünkü hastane ortalamasını geçemiyormuşum daha sonrada hiç geçemedim zaten. Üroloji adına orada yapabileceğim her şeyi yapmama rağmen aldığım döner en azlar arasında olunca ortalamadan döner sermaye alayım diye başhekimin yanına gittim, aslında çok iyi bildiği durumu anlattım, olumsuz yanıt verdi tabi. Enfeksiyon hastalıkları ve psikiyatris arkadaşlar ortalamadan alıyorlar diye çıkışacak oldum, enfeksiyon hastalıkları bakanlık kararı ile alıyor, psikiyatris arkadaşın ise günde 3–5 hastası var mağdur olmasın cevabını aldım (performans sistemi, 3–5 hasta, mağdur, ortalama sanki bir çelişkili durum var ama!). Dahası şuydu “Sizin ise hastanız az da olsa zaten var size ortalamadan veremiyiz başkaları nasıl puan yapıyorlarsa sizde yapın doktor bey”. Başhekimim aslında sen işini bilirsin diyordu. 1800 maaş, 1500 döner yinede çok şükür, kime isyan edebilirim ki.



Şuan 3,5 yıldır aynı yerdeyim, bu arada bir yıl askerlik hizmeti yaptım, bir revirde üroloji uzmanı olarak tam 10 ay oturdum, rüyamda görsem inanmazdım. Girdiğim kurum içi kuralarda atanamadım çünkü hizmet puanı varmış, benim hizmet puanım ise 7–8 binlerde. Bir yerlerde toplu ürolog ölümü, istifası, emekliliği olmaz ise önümde ki 5–6 yıl da atanmam zor gözüküyor. Bu durumu bakanlıktan bir yetkili ile konuştum: hizmet puanı çok saçma değil mi? çünkü batıda ki kadrolar sabit bu kadrolar boşalmadıktan sonra puanın bir anlamı yok dedim, oda bana istifa etme hakkımın olduğunu, birçok özel hastane olduğunu anlattı, önerisi için kendisine teşekkür ettim. Kendi çıkardıkları yönetmeliklerle, kanunlar ile adam kandırıyorlar, ama kanıyoruz da elden ne gelir önümüzde ki kuraya tekrar başvuracağım. Bu arada aile birliğimi hala sağlayamadım, bunun ise hiç komik tarafı yok. Bunca emekten sonra devletimin beni bu şekilde ödüllendirmesi ne güzel değil mi? ne diyebilirim ki…



Birkaç ay önce ilimiz aile hekimliği uygulamasına geçti, ne kadar pratisyen var ise aile hekimi uzmanı oldu, meğer uzman olmak ne kolaymış, bir yönetmelik çıkarıyorsun sonra seni uzman yaptım diyorsun olup bitiyor. Acilde pratisyen olarak çalışan Nuh kardeşimde aile hekimi oldu, daha 2 yıl bile olmadı fakülteden mezun olalı, 25’ inde. Şimdi o aile hekimi uzmanı bense acilde nöbet tutuyorum. Geçen karşılaştım çok mutlu görünüyordu nasıl olmaz ki 8 bin lira maaş alıyormuş. Abi keşke sende aile hekimliğine geçseydin dedi, bilmiyorum ki Nuh dedim, asistanlık günlerimi, uzmanlığım ilk aylarını düşünmedim desem yalan olur. 3000–3500 maaşımı düşününce ( hani aç açıkta mı kaldık şikâyet ediyoruz ama…) insanın tek duygusu mahcubiyet oluyor, mahcubiyet işte kendine karşı, verilen emeğe, gençliğe, hayata, hayallere duyulan mahcubiyet.



Artık hayat enerjim kalmadı, mesleğimi severek yapmıyorum, artık ameliyat da yapmıyorum. Çok şükür risk yok. Hastalarımı bol sevk ediyorum, ben bu ameliyatı yapamıyorum dediğim bile oldu. Ameliyat yapıp risk aldığımda 3600 kazanıyorum yapmadığımda 3100, neden yapayım ki, yeni mezun pratisyen bile benden fazla kazanıyor. Bir aile hekiminden daha fazla kazanana kadar da yapmayacağım (umarım emekli olmadan olur). Ürolojiyi seçtiğim için şimdi çok pişmanım, çok severek eğitimini aldığım mesleğime artık küsüm. Ve bunca zaman sonra hala bir dikili ağacım yok, yinede çok şükür.



Bu yazıyı sizlere duygu sömürüsü yapmak için yazmadım, zaten sizler için de yazmadım, kendim için de yazmadım. Kazandığım paraya da şuan ki sıkıntılı hayatıma da hep şükrettim. İsyan ettiğimi zannetmeyin. Hakların alınacağı bir yer elbette vardır. Sadece okuduğum Vakıf Guruba asistanları ile ilgili “Asistanlar Vatan Caddesi’ni trafiğe kapattılar” haberi beni çok üzdü. Hekimliğin ayaklar altına alındığı, hekimlerin şamar oğlanı olduğu, yıllarca eğitim almış ve eğitim almakta olan, zor şartlarda çalışan hekimlerin seslerini duyurmak için bir zavallılar güruhu gibi caddeleri trafiğe kapattıkları, her gün abuk sabuk yönetmelikler ile sıkıştırıldıkları, sermayenin kölesi halkın ise oyuncağı olduğu bir ortamda aklıma ne geldiyse yazdım. Yazımın sonuna ismimi yazmayacağım, utandığım için yazmayacağım, mahcup olduğum için yazmayacağım, bir hiç olduğum için yazmayacağım.
Kullanıcı avatarı

Re:

 #1049199  gönderen merih
 31.10.2010 - 13:40:26
türkiye kliniklerine stem dolu bir yazı yazan uzman dr arkadaştan alıntı yaptım inşalla beni affeder.
Kullanıcı avatarı

Re:

 #1049207  gönderen hengirmen
 31.10.2010 - 13:56:17
merih gönderdiğin yazı "artık ameliyat yapmıyorum" başlıklı forumda tartışılmıştı ve birçok yorum yapılmıştı
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009