Perşembe , Ekim 17 2019
Biraz da felsefe diyorsanız....

Kullanıcı avatarı

Ben Kazısına Başlangıç

 #2791747  gönderen ercutombalak
 13.02.2014 - 22:31:52
BEN KAZISINA BAŞLANGIÇ

Yarının gelmediği saatlerin doldurduğu yıllara derinlemesine bir keşif yapmak üzere yola çıktım. Bu arkeolojik uğraşın nerelerde başlayıp nerelerde biteceğini bilemiyordum. Geçmişe uzanırken dünün biriktirdiklerini de yitirme kaygısını duyuyordum. Yarın ise meçhuldü. Bedenimin ruhumu, ruhumun da bedenimi izlediğini fark ettim, korktum. Ama ilk defa korktum. Ayrık anlamların evreninde bulanmak nasıl bir şeydi? Beni arıyordum, yine benim içimde. İçsel zamanların dar koridorlarında geçirilen ve yaşanılan enstantaneler ne kadar da berraklaşmışlar, sanki başkaldıran, isyana hazır çağların orduları gibi karşıma durmuşlardı. Varlığımın ıslandığını duyumsadım: Ağlıyordum!
Nemli, yağmurun yağdığına pek sevinmiş çimenlerin nefasetini ciğerlerimde hissettim. Arnavut kaldırımlarının üstünde iskarpinimin çıkardığı sesler akşamın huzurunu bozmuştu. Özür diledim ama duyduklarını sanmıyorum. Aşağılara indim daha aşağılara. Dipsizliğin kıvrak dansını görmeye başladım. Kozmosun merdivenlerinin tekdüzelikten uzaklığı, narsist öznelerin onu yavanlaştırıcı, mükemmelliğini bozuculuğunun nedenselliği bu dansın içindeydi. Kulaklarımın uğultusu azaldı, karmaşayı artık duymuyordum.
Dediler ve koduların tıkış tıkış ettiği yumak yaşantımı didik didik etmeye karar verdim. Ne de laf-u güzaf çemberindeymişim. Deniz kıyısında avuçlarıma aldığım minik taş ve kumların parmak aralarından kaçıp da dalgalara karıştığını anımsadım. İşte buydu şimdilerde yaşadığım. Peki, yarına kalan? Veya dünden bugüne kalan? Vardım, o halde hiçim; hiçim o halde varım demişti galiba birileri. Haklıydı! Kütlenin kurumunun gülünçlüğü de pek yamandı doğrusu. Lakin kütleye koşanlardandım, ama şimdilerde de öyle miyim?
Uçlarım sıcacık oldu, gevşek bir haz sardı bedenimi. Derin derin doldurdum her bir gözeneğimi. Yaşamak güzeldir yine de, dedi birileri. Boş ver dedim ben de: yaşayabildiğin kadar yaşa. Bitmez bu kazı, bitmez.
Etraf aydınlandı. Pencereden gelen tıkırtıya baktım, bir serçe ile yüz yüzeydik. Uyanmıştım!
http://bit.ly/1c37dX4
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009