Perşembe , Ekim 17 2019
Biraz da felsefe diyorsanız....

Kullanıcı avatarı
geçen gün PEAR diye bi arkadaşla tanıştım. Kendisi alman, 23 yaşında. Almış çantasını netbookunu ülke ülke dolaşıyor. Court-surfing sayesinde gezeceği ülkedeki biriyle internet üzerinden iletişim kuruyor(ortak bir site referans üzerine çalışıyor) ve hiç tanımadığı insanlar onu bir iki gece ücretsiz misafir ediyorlar. Bunlardan biri de benim arkadaşım, o sayede tanıştım. Çok az yemek yiyor, televizyon izlemiyor ve inanılmaz iyi bir okuyucu, her şeyi okuyor. Türkiye hakkında inanılmaz çok şey biliyor, referandum içeriğini oylayacak olanlar bile okumazken o satır satır okumuş. Gideceği ülkeye bir gün öncesinden çalışıyor adetlerini, yapmaması gerekenleri, ülkenin gündemini herşeyini okuyor. Biz ayrılmadan önce de Suriyeye çalışıyordu...Şimdiye kadar sürülerce ülke gezmiş ve hangi ülkeyi gezmek istediğini neye göre seçiyorsun dediğimde, açıyorum haritayı ismi hoşuma gelen dilediğim bir yeri seçiyorum dedi.. Muhabbetimiz sonrası vardığım nokta; bu çocuk hayatından inanılmaz mutlu:) geziyor görüyor sürülerce insanlarla tanışıyor yani yaşıyor..
sonra biz 2 tıpçı arkadaş kendimize baktık:
lisede zaten çalışmak zorundaydık; enerjimiz var paramız yoktu
ünv.' de: tıp içinde boğulurken birşeyler yapma çabası içindeydik, enerjimiz var zamanımız kısmen var paramız yoktu bişeyleri bekledik
simdi çalışıyoruz desek, enerjimiz hala var paramız var bu sefer zamanımız yok. Zamanımız olmasını bekliceğiz, o zaman da; paramız olacak, vaktimiz olacak enerjimiz olmayacak..
eee...
şimdi tusa hazırlanan bir tuszede'yim.. Sonra bitirme çabası sonra kaldıysa enerjin yaşama savaşı..
Peki bu gerçekten iyi yaşanmış bir hayat mıdır?
ya da bir tıpçı için gerçekten iyi yaşanmış hayat nasıl bir hayattır?
siz hayatınıza 'evet iyi yaşanmış hayat budur' diyebiliyor musunuz?
nasıldır?
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009
Kullanıcı avatarı
şimdilik evet diyemiyorum.. evet bir tıpçı olarak kesinlikle pear gibi bir hayatımız olmayacak..dr olmak bir dezavantaj olabilir.mecburi, tus, asistanlık vs... ama bundan sonrasında güzel bir yaşantım vardı diyebilmek için elimden geleni yapmaya çalışcam. öncelikle sevdiğim adamla evlencem sonra onunla birlikte tartışarak kurduğumuz ortak hayalleri gerçekleştirmeye çalışcaz.. ama benim öyle pear gibi bir hayatım olamaz...
olsun ister miydim?.... evet aslında hayatımın belli bir döneminde öyle 3-5 sene gönlümce gezmeyi isterdim :(
Kullanıcı avatarı
dr_kucukkaynarca yazdı:Pişmanlıklarının sayısıyla ters orantılıdır hayatın ''iyi''liği.
birkez gerçekten 'evet ben pişmanım ' dedim. çok az pişmanlığım var yani çok iyi bir hayatım mı var? yapmak istediklerimin adı, tc no'su yok yani! o halde bu 'çok iyi' hayatımda eksik olan şeyler ...
ya da boşver gitsin...
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009
Kullanıcı avatarı
Hayatının ''total''ine geldiğinde bunu söyleyebiliyorsan evet iyidir o hayat.
Benim düşüncem bu yönde.
İnsan kendi elinden çıkanlar için pişmanlık duyar,
Ya da duymalı.
Kişinin elinden çıkmayan bir olayın pişmanlığını yaşamak o kişinin hayatını kötü kılmaz,kılamaz.
Bu nedenledir ki 79 yaşında ardına dönüp baktığında pişmanlıklarla dolu bir hayatın yoksa iyi geçmiştir oı hayat..
Kullanıcı avatarı
Sevdiklerinle birlikte olduğun, teselli bulduğun, karnının ve ruhunun tok olduğu huzurlu, çalışıp üretebildiğin, iyilik yapabildiğin, insanların senin kötülüğünden emin olduğu ve bendebenin dediği gibi kendini okuyabildiğin, varoluş gayeni bilerek yaşadığın ve ölümün farkında olduğun bir hayat....
Kullanıcı avatarı
inşallah o PEAR adlı arkadaşın otostop çekerek gezmiyodur ülkeleri, malum bir italyan vatandaşı barış elçisi olma umuduyla türkiyeden gelinliğiyle otostop çekerek geçmek isterken ebedi huzura-mutluluğa kavuştu:( açıkçası böyle atraksiyonlara girmek insana mutlulukta getirebilir mutsuzlukta, en güzeli kendi halinde sedanter bi hayat sürmek belkide, yaptığın iş seçtiğin hayat risksizse belki mutluluğu iliklerine dek hissetmezsin ama en azından mutsuz olmazsın gibime geliyor. Bence daimi mutluluk diye bişey yok, inanmıyorum kesinlikle, mühim olan mutsuz olmamayı bişekilde becerebilmek
Kullanıcı avatarı
ya arkadaşlar realist bakmak lazım. onlarca hippi arkadaşım oldu. dünyayı gezen hindistanda aylarca yaşamış. kuzeykutbunda kalmış bazısı, adam kanadadan kalkmış gelmiş giresunda bi sahil kasabasında kalmış. bu elemanlarla olymposta faralyada vs yerlerde bisüre beraber takılıp düşüp kalkıp ben param bittiği için eve dönmek zorunda kalırken onların hepsi aynı şekilde takılmaya gezmeye devam ediyodu. nedenini de iyice samimi olduktan sonra anlıyosun. çünkü bazılarının zaten işsizlik maaşı var adamın her ay bankamatiğine 1000 euro para geliyo. yada adam ülkesinde 3 ay çalışıp biriktirdiği parayla kalan 9 ay enazından bizim ayarımızda ülkelerde tatil yapabiliyo. ama ben kendi ülkemde bihafta 10 gün serseri gibi takılayım deyince param bittiği için dönmek zorunda kalıyorum. ha şimdi param var bu seferde vakit yok. bigün dellenip kaçıp kabağa yerleşcem o olcak ya hadi hayırlısı. ulen kendim yazdım kendim dellendim ya.
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009
Kullanıcı avatarı

 #980662  gönderen SYKA
 31.08.2010 - 10:12:23
önceliklerine geniş zaman ; gerisini mecbur olduğun kadar zaman ayırdığın hayat iyi bi zamandır.kişi önceliklerini iyi tesbit edebilmeli bu yüzden.çünkü herkesin kendi önceliği farklı olucaktır.mesela ben ülke ülke diyar diyar gezmek istiyorum diyen arkadaş buna zaman ayırmazsa mutsuz olacaktır.ama mesela benim gibi biri gittiği bi ülkede yemek yer fotoğraf çeker feysbuka koyar cilt bakımı yapar alışveriş yapar en çok 3-5 gün sonra evine koltuğuna döner :lol: