Perşembe , Kasım 21 2019
Genel paylasimlarinizi ve sorularinizi buraya yazabilirsiniz...

Re:

 #3236548  gönderen cotard
 11.06.2015 - 20:47:17
Şunu da eklemek isterim sevmemeyi seçiceksen bu işi adeta bir işkence halini de alabilir. Git bi acile bi polikliniğe falan bi abine ablana rica et gözlemle yanlarında biraz. 1. Sınıfta anlaşılmaz tıbbın t si bile :lol:
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009
Kullanıcı avatarı
tıpı bırakıp başka yere geçenini hiç görmedim ama tıp ın fakülte sürecinde bazılarını öldürüp hayatta bıraktığını çok gördüm. Bırakmazsan da ki öyle yapacaksın sen de, usmle'e bari çalış, tus çalışma, uzmanlığını orada yap, lisansını al sonra git avustralyada hekimlik yap, ne kadar uzak o kadar iyi... en azından ölürsen uçak kazasında ölürsün vurularak değil.
Kullanıcı avatarı
Tıbbın sana göre olmadığı gözlemini 1. sınıftaki derslere göre verdiysen, bir il ya da ilçe aciline gidip orada abilerinin ablalarının yanında dur. Bu iş seni heyecanlandırıyor mu ona bak.

Şu an heyecanlandırsa bile ileride acilde çalışırsan lanet ettiğin günler de olacak. Ama yine de bir tutar yan bulup ortalık durulduğunda mesleğini sevmeye devam edeceksin.

Ama eğer en baştan hasta bakmak, tedavi etmek seni heyecanlandırmıyorsa acil ve bunun gibi hasta ile iç içe yerlerde çalıştığında hayat senin için çekilmez bir hal alacak. Bu durumda iki seçeneğin var.
1)ya dediğin gibi bırakıp başka bir meslek seçeceksin
2)ya da internken TUS için iyi hazırlanıp mecburi hizmete gitmeden rahat bir branşa kapak atacaksın.

ama ben bunları yaptım mı? HAYIR!. Neden? çünkü her şeye rağmen mesleği seviyorum, cerrahiye aşığım, kanıma susadım biliyorum ama... Bazen böyle de olabiliyor...
2,5 sene olmuş vay be.

Bırakmadım devam ettim ve 4. sınıfta dahiliye stajındayım. Şuan yolun başında olup aynı düşüncelerle buraları okuyacak olan varsa diye uğrayayım bi update yapayım dedim.

Keşke iyi ki devam etmişim diyebilseydim ama öyle değil malesef. Çok pişmanım. İlk başlarda tıp yazdığım için pişmandım şimdi ise fırsat varken bırakmadığım için pişmanım. Bu iş zevk alınmadıktan sonra yapılması çok zor bi meslek. Bu konuya cevap yazan abilerimin ablalarımın(ciddiye alıp yazanlar tabi) hepsi çoooooook haklılarmış aslında. Benim gibi salaklık yapıp işler öyle yada böyle rayına oturur bi bakalım nolacak demeyin sakın.

Benim liseden arkadaşlarım şuan üniversitede okumaya devam ederken işe girip çalışmaya başladı, kimisi yurtdışında eğitimine devam ediyor, aralarında şirket kuran bile var. Bense sabahtan akşama kadar elimde kitap konu okuyup, servisten hasta bakmaya vakit bulmaya çalışıyorum. Kaldı ki bunlar daha hiçbişe. Meslek hayatı çok daha yoğun. Bunu bildiğim için de çalışma isteğim yok. İsteksiz olunca da bi işte başarılı olma ihtimaliniz çok düşük. Ama ben böyleyim tabi. Bu işten inanılmaz derecede zevk alan arkadaşlar var onlara da imreniyorum. Yaşıtlarımın hayallerini gerçekleştirip hayatlarında mutlu olduklarını gördükçe pişmanlığım daha da çok artıyor. Ne yapacam hiç bi fikrim yok gerçekten. Rezalet resmen.
# gönderen Drtus Reklam
13.10.2009